loader
Loading...
SEKUENCA NGA JETA E  NJE AVIATORI

Flamur Micka, djali nga Nivica e Kurveleshit, që i qante dhe i  gëzonte shpirti kur fluturonte mbi vëndlindje. Flamur Micka , ndonëse në moshë, unë  isha pak larg moshës së tij, dhe ishin të ndryshēm , duheshin shumë , ngacmoheshim me duar , me njëri – tjetrin. Flamuri edhe sot mbahet njeriu më i afërt,  në kujtime të jetës sē tij,  e kam para syve kētë fotografi.  Kur e shikoj, më duket,  sikur jeta vazhdon gjallërishmē, këtë  drejtues avjoni. Përherë në avjon, vite të pa numēruara.  Vetë  Flamuri ka një histori,  apo disa kujtime ndryshe nga të tjerët. Sjell këtë shkrim , nga ato që mbaj mend,  qe i qeshur, i dhënë pas neve,  fisit,  shoqërisë,  nga tregonte plot shakara , e gjithmon me fjalē e afronte fshatin e tij ku kish lindur,  në Nivicën e tij të bukur , të Kurveleshit, ku u rrit ky njeri jetim,  pa njeri, pa prindēr, veç  me motër e vēlla . Vërtetë motrat gjetën një derë tjetër, tek burrat e tyre. Ndryshe qëndron jeta e vëllait, Elmazit, mësonin nēn dritën e kandilit dhe të prallēve . Elmazi pati fatkeqësi fizike, por etjen e shijoi duke dal mēsues model në fshatin e tij.  Elmazi në moshë të rritur u fejua në Vlorë, që të gëzonte si gjithë moshatarët e tij , të qe familjar, të bëhej prind , por jo ! ... nuk qe e thēnē dhe as e bērē . S’u bë që s’u bë e mundur . E keqja e ndoqi nga pas, filli kur ēshtë i hollë,  kēputet shpejtë. Kur erdhi nga Vlora, duke  sjellë , datën e martesës, kthehej i gëzuar, e do ti çonte motrës sihariqin, tek motra në fshatin Valare. Zonja do ta priste, në kulm e kënaqur . Por jo.!  Në lumin Drino u gjet pa jetë, se si qysh tek,  nuk e di njeri , askush se pa . Jeta vazhdon më tej.  Flamuri vjen me kujtime të larmishme në jetën e tij,  ka thënie të veçanta,  për ta rritur e edukuar,  e shkolluar mē tej. Nga mosha 14-15 vjeç, u bë ndrimi i emrit nga Avni në, Flamur Micka. Po si ndodhi kjo? Në kohën,  kur zhvillohej një luftë  e ashpër midis forcave partizane dhe gjermane . Avniu , ashtu i mitur mori flamurin dhe u turr  përpara mes zjarrit të dendur në mes plumbave, këmba doras, me zvarritje barkas vendosi flamurin në  majë të kodrës së kuqe. Aty, Avniu  nuk e lëshoi flamurin, këtë simbol gjaku të shqiptarëve  dhe që nga ky moment atij, do ti ngjizej edhe  emri, Flamur.!  Studimet e larta ju dha mundësia dhe i  kreu ato në Bashkimin Sovjetik, në “Akademinë e Avjacionit” dhe i përfundoi rreth viteve 1950. E ëndërronte në kulm,  prefesionin modest në shpirtin e tij. Mbahet mend, që me avjonin e tij, kur përshkoi mbi fshat në përmbushje të misionit..  Ai,  hodhi një kurorë me lule tek varet e prindërve dhe ca lapsa dhe stilolapsa për shkollën e fshatit. E kush nuk e njeh këtë super pilot. Punoi në Kuçovë, në Rinas,  në shkollën e “Avjacionit në Vlorë”, kudo i gatshëm në shërbim të popullit. Për respektin e madh që  kish druhej,  por atë që thosh Flamuri,  ai e realizonte, pa frikë. Ndaj një ditë tw bukur vendosi t’ia thoshte burrërisht vajzës së Gjeneral Peçit, se më mirë se ty , s'kam ku vete gjetkë.  Hankua u befasua se kish " ethe " para xhaxhit dhe s'mund ti dilte përpara syve.  Flamur do ta kemi keq,  por duhet të largohemi nga shtëpia . U shkrua e u këndua disa herë letra, dhe ja çuan nënë jastëk te krevati i tij , në dhomën e tij . Hankua me lot në sy, i kërkonte falje për gjithëçka që bëri , duke iu lutur në letër se nuk ka gabuar, se mori një djalë që e njihnin të gjithë. Kaluan disa vjet,  fshehurazi hynin e dilnin,  sipas rastit,  e mundësive, e megjithatë ky  problem familjar u bë i dëgjuar, e më lart, sa kaq. Jeta vazhdoi me gjithë peripecitë e saj.  Flamuri u bë prind i Rites dhe Arbenit. Ishte i kujdesshëm, i përkushtuar, por nuk i ngelej shumë kohë të rrinte me ta. Piloti i talentuar 40 vjet në ajër, 40 vjet larg familjes, 40 vjet në shërbim të popullit.  Kënaqej kur pinte ç’do mëngjes një kafe me të moshuarit , me veteranët, gjithmonë i pranishëm me shokë e miq. Jeta në pension nuk zgjati vite,  për një moment, ajo u nda më dysh, nga një aksident automobilistik rrugor të pa pritur. Ҫ’do gjë  u la pas, bukuria,  burrëria,  mosha,  familja. Shpirti ynë për Flamur Mickën mbetet i fortë,  për më shumë kujtime të tjera,  ashtu siç  e kemi njohur,  bukurosh, human, I dshur, ushtarak i sprovuar, aviator i guximshëm, burrëror, mik e shok i rrallë.!  Ngelet gjithmonë i paharruar, respekt për të .