SI TË ISHTE JETA

Nëna dhe babai

Zoti i madh në qiell...

Na kanë falur jetën

Ujë ajër e diell!

Erdha në këtë jetë

Mes përkëdhelive

Po duke u rritur

Mbeta pas dredhive!

Erdha në këtë jetë

I drejtë pa hile

Po duke u rritur

Pash dhe gili- vile!

Rritesha mes këngëve

Me mësime e vrejtje

Rritesha e shikoja

Paskish dhe urrejtje!

Erdha në këtë jetë

Nga një fis dajllëku,

Gjatë jetës u ndesha

Me shpirtra pisllëku!

Erdha në këtë jetë

E rritesha si një lule

Po gjatë jetës hasa

Ta ngula ma ngule!

Si doja të ish jeta?...

Jetë pa trazira

Të ishte e qetë

Të mos kish vampira!

Si e doja jetën?

Me punë e të këndoja...

Kurrë të mos prishja

Veç të zbukuroja!

Si e doja jetën?

Të kishte njerëzi,

Të mos kishte zënka

Të mos kish mëri!

Të mos kish në jetë

Hileqarë e helaqe

Sikur të ish jeta

Paqe vetëm paqe !

Sikur të ishte jeta

Dashuri e dhurata...

Në këmbim të falje

Respekt e urata!

Si të ishte jeta?...

Pa brengë pa halle,

Të mos fliste loti

Të kish këngë e valle!

Si e doja jetën?

Të jesh në vëndin tim,

Ku fluturon shpirti

Ku mbushesh gëzim!

Ku doja të isha

Veçse në Golëm...

Për vëndin për njerëzit

Më ther e më dhëmb!

Si e doja jetën

I kamur sa jam...

Të gëzoj fëmijët

Edhe kaq sa kam!

Ah,të kisha rrotull

Miq edhe shokë,

Të më shijon kafja

Edhe ndonjë gotë!

Sikur të ish jeta

Pa halle pa lot,

Të ishim si dikur

I gjithë fshati tok!

Si të ishte jeta

Të ish mesatare,

Jo me shumë lekë

Se shton tamahun e të prish për fare!

Si e doja jetën

Të gjithë të punojmë,

Dhe më kryesoret

Mos të na mungojnë!

Po ,si e kam jetën...

Me fëmijë plot!

Me nipër me mbesa

Të falnderoj O ZOT!

KU – VELESH

(Kurvelesh)

Të vel melodi e këngës

Vallet që lëshojnë çika ,

Një fyell bie në tëndë

E i mban iso labika!

Velesh nga djathi në napë

Nga gjalpi që nxjerr dubeku

Atje rritet trimëria

Ndizet zjarr për herë dufeku!

Atje të vel mishi i hellit

Kukureci i pjekur mirë

Atje të vel një kaçup

I mbushur plot me shëllirë!

Atje të vel kosit i leshtë

Që mban erë aq të mirë

Atje të vel një tas qumësht

Që mban era trëndelinë!

Ku sheh vajza si lastari

Ku ngopesh erë trëndafili

Atje ndrijnë yjet më shumë

Dhe s'pushon këngën bilbili!

Atje velesh nga freskia

Kur del në majë e në tëndë,

Atje të ikën mërzia

Nga zilet që tundin vëndë!

Prandaj ke emër të rrallë

Se je velur nga stolitë,

Atje dëgjon zëra burrash

Atje kanë lezet dollitë!

Kush I shtron odat si neve

Ngjyra ngjyra zbukuruar,

U ka zili dhe ylberi

Thurur nga mëmat me duar!

Atje velesh me gjithçka

Ndaj KUR-VELESH të thërrasin !

I velur me krenari

Historitë për tya flasin!

Ja pra,pse velesh tek neve

Kur vjen mbetesh i habitur,

Prandaj ja vendosën emrin

kUR,- VELESH i velesitur!

NË KROJET TONA

Në ato kroje me hije

Atje rrinë mënt e mia ,

Ta ka qejf të pushosh

Se të ledhaton freskia!

Aty gjen fjalë poeti

Shërohet dhe I sëmuri,

Aty vjen mëson dhe mbreti

Si rritesh me besë burri! a

Aty,  kënaqet çobani

Kur shpie dhëntë në hije

Aty,  të shëron një culë

Kur me mallëngjim I bie!

Këtu gdhëndet besa e burrit

Këtu buron bujaria

Këtu ndizet flakë stërralli

E hedh shtat fisnikëria!

Aty,  i gjen mrekullitë

Aty,  merr ngjyra ylberi,

Aty,  ka histori trimash

Shkruar në pllaka mermeri!

 Aty,  bashkohen dy zemra

Edhe lidhen besa besë

Aty,  sitet dashuria

Mbruhet trëndelinë me vesë!

Krojet me ujë të kristaltë

Rrjedhin GENE trimërie,

Kush ka pirë nga këta ujë

E s'ka hije burrërie!

Në këto kroje lindën burra

Dhe për pushkë edhe për dije

Aty,  janë rritur breza

Me ujëvara historie!

NATË E BUKUR E KORRIKUT

(Kurvelesh)

 Moj nat'e bukur korriku

Të dua aq sa s'ka më

Do vij ç'do vit në korrik

Do ngjitem me thonj s'të lë!

Yjet e hëna ndriçojnë

Si floriri ndënë gush,

 Oh,sa yje të rinj dalin

Mbushur qielli si prush!

Dua të bie për gjumë

Po ç'edo s'më lëshon nata

Bukuritë që më dhuron

Them o zot ç'fat që pata!

Do dal majë më majë

Me duar YJE do mbledh,

Do dal nëpër hapësirë

E gjithë natën do bredh!

Thonë se netët më të bukura

Janë në korrik e në gusht

Të gjitha netëve të errëta

Dilni e bjeruni me grusht!

Lutesh mos të mbarojë nata

Edhe mos të dalë diell

Të mos prishet bukuria

Koka na mbeti në qiell!

Po ç'do gjë e paska fundin

Në mos dje mbaron sot

Ajo bukuri nuk prishet

Ndaj mbaje dorën o zot!

EH... MOJ DALLËNDYSHE

Ju dallëndyshe nga vini

Ikni larg në vënd të huaj?

Sa mirë që ktheheni prapë

E ndërtoni folezën tuaj!

EJ,ju moj dallëndyshe

Ç'doni që vini në këto vise?

Këtu s'ka mbetur njeri

Kanë ikur fshatra e fise!

Se di ,me kë bisedoni

Me kë flisni për halle!

U kujtohen ato vite

Kur me neve hidhnit valle?!

E hidhnit vallen me krahë

Vinit rreth mbi kokat tona,

Ne dilnim me radhë në ballë

Deri në orët e vona!

Eh,moj dallëndyshe

Sa shumë më gëzuat...

Vetëm ju më pritët

Ulu ngreu e nuk pushuat!

Nga gëzimi dilnit lartë

Ulu e ngreu deri në qiell,

Lajmëruat gjithë yjet

Lajmëruat hënë e diell!

Më përqafuat me krahë

Jo njëherë po për ç'do ditë,

Erdha tek foleza juaj

S'di pse më lotuan sytë!

Lotuan sytë lotuan

Se kujtuan ndarjen prapë ,

Ikjen në vënde të huaj

Ju me krahë e ne me vrapë!

Ju i stolisni foletë

Tonat janë shkatërruar

Ndaj lotoj moj dallëndyshe

Se nuk shoh duke ndërtuar!

O MALET E KURVELESHIT

Ç'më kujtojnë këta male...

Njerëz që jam i malluar,

Hedh dy hapa e rri në këmbë

Ngjitem lart duke menduar!

Ç'më kujtojnë këta male

Ca re të zeza ngarkuar,

Erën që sillte fërtunë

Dhe tufane të tërbuar!

Ç'më kujtojnë këta male

Bardhësinë nga dëbora!

Shkëlqimin që bënte hëna

Yjet zjarr e meteora!

Më kujtojnë këta male

Pranverën e gjelbëruar,

Zjarrin e ndezur në stane

Xixat që hidh një uruar!

Ç'më kujtojnë këto male

Përhumbjet nga bukuria,

Lulet që mbulonin vëndin

Edhe dehjen nga freskia!

Ç'më kujtoni ju o male

Mbushur me dhën e këmborë,

Sa vjen nata e del hëna

Vjen ulet një xixëllonjë!

Ato male hije rënda

Plot me stane e kope,

Këta male rritën burra

Në shekuj bën epope!

Zërin e nënës në gjumë

Ngrihej herët e vajtonte,

Mbytej në lotë për babanë

Shpirt lodhur e rënkonte!

Ju male lezet ngarkuar

Presit miq e vizitorë,

I velit me kos e qumësht

I velit me djathë të njomë!

Rri pak dëgjoj ca këngë

Këngë të ëmbla të bilbilit,

Rri dëgjoj e mi ka ënda

Këngët më të hyrë të prillit!

Ç'rriti ai mal përballë?

Breza të fisnikëruar,

Burra që kanë hapur porta

Dyer trimash të nderuar!!...

O malet e Kurveleshit

Na rritët me krenari

Ç'do radhua kullon gjak

Në ç'do stan një histori!

MËMAT TONA PLAGË RËNDA

Ç'kanë hequr ato mëma

Ngarkuar me halle të rënda

Gjithë jetën jashtë e brënda

Të pa veshura e të pa ngrëna!

Që kur u ngritëm në këmbë

Halle plot na kanë zënë

Qanim sa e tundim vëndë

Me dënesë uri e nëmë!

Ç'farë të bën e zeza mëmë

Lante rroba e shpërgënjë

Nga skamja bëhej dhe grënjë

Anron rroba për të tërë!

O moj halle madhja mëmë

Mbushur me mllef e gjëmë

Dhe me djepe nëpër këmbë

Qepje natën me pak hënë!

Të kesh parë disa herë

Dilje e qajë më derë

Mërmëritit duke tjerrë

Qanit bashkë nuse e vjerrë!

Ikje me djepe ngarkuar

Me furkë e shtiza në duar,

Nga vapa e përvëluar

Etja kurrë su qe shuar!

Veje gjithë ditën në arë

Marrje djepet duke qarë

S'kishe kohë për ti parë

Korrje apo hidhje farë!

Sa fëmijë gjarpri kish ngrënë

Na vjen keq e s'duhet thënë

Rënkonit të dy aq rëndë

Ti baba edhe ti mëmë!

Kush punonte e rënkonte

Kujt mëndja i fluturonte

Kush kaq shumë përballonte

Dhe kaq shumë halle duronte?!

Ndënja piva një cigare

Ndeza një qiri në varre,

Pse o zot shpresën ua vrave

Ato ishin legjendare!

Për mëmat jemi krenarë

Me pak ujë e shumë të larë

Gra si JU bota s'ka parë

Lum më juve kush ka ngjarë!

Kush për juve s'është i lumtur

Kush për juve s'është krenar,

Në prehrin tënd kur vërja kokën

Oh,sa mall kam,oh sa mall!

1-shpargër si batanije e hollë prej leshi.

2-Mërmërist vajtonte me ligje me zë të ulët.