Ngadalë po bie ky shi

Dhe ngadalë po bie ky shi

Mbi tokën e butë si sfungjer

Një ylber ra mbi timen çati

Dhe mes ngjyrash fantazinë ma merr...

Horizonte të mjegullta me ylber pranë

E vrasin butshëm zymtësinë

Qiej në kolorite larë

Që bien mbi të tokës shpinë...

 Ndarja

 Ne ashtu të mërzitur u ndamë

Sepse midis nesh ish një oqean

Dashurinë vet ngadalë e vramë...

U fik si një qiri i brishtë mbi shandan...

Fjalët shpesh herë mbesin në grykë

E lotët e kujtesës burojnē

Ah pse nuk duruam dhe një çikë

Nga e para romancën ta fillojmë...

Por një këngë që këndohej mê parë

Mos u kthe kurrë më në atë portë

Kur dashuria rëndë është vrarë

Lotet e mallit

Lotët e mallit kristalet e shpirtit

Ato rrjedhin nëpër miniera kujtese

E dalin si diamante në dritën e syrit

Ashtu si petalet mbuluar pikëla vese

Ato pikojnë si sekondat e kohës

Në kujtesën e dhimbjes farmak

Kur dergjur zemrat e lodhura prej llohês

Pikojnë si zeher nëpër damarë e gjak...

Kujtojmë njerëzit qê dikur i deshëm pranë

Por sot ata janë shumë larg

Ndoshta në brigjet e shpirtit të vrarë

E çoj me një valëz deti këtë varg....

Kujtesa e lotit vezullim e shëmbëllim bote

Hyn nëpër labirintet e shpirtit tim

Si një pentagram që luhet notë pas note

Herë mè melodi vjoline e herë me lotë e pikëllim...

 Mall për vatanin

Me dërrasat e gurta të mallit

E mbulova çatinë

Dhe duke qarë u ngjita zallit

Këtë mbrëmje

Aty mes malesh ngujuar

Kujtova shtëpinë...

Strehët kullojnë pika malli

E trarët kërcasin me kujë

Ah si u ndamë për së gjalli

Zhuritur buza për të burimit ujë...

 Vjeshtë

Aty këtu vjeshta shpërndarë

Mbuluar botën me ombrellë

Gjethet kudo si shpirtêra të vrarë

Me tisin e mëngjesit fort mbështjellë...

Ca jetojnë lirinë e bardhë

E të tjera pleksur ne tela e gjerdhe

Drita e mëngjesit sapo ka dalë

Këtë ditë me mjegull të kësaj vjeshte

 Për ty

Dua të bëhem lule sonte

Dhe ti Flutur te vish mbi petale

Mbi pentagram melodia e një note

Në liqenin e shpirtit ..lëkundja e një varke...

Sonte dua të bëhem aromë

Me pjalm lule bore a lule dele

Të flladit lehtê gushën tënde të njomê

E të lidhem për qafe si shami në sepete...

Sonte për ty dua të bëhem erë

Të shpupuris flokët e tua cullufe

Të hyj në të zemrês tënde derë

E të puth me fllad buzët e tua burbuqe...

Të pres edhe ty të vish këtë darkë

Nga maja e malit larë në hënë

Të presësh me tê dritës tënde shpatë

Moj vetull zezë e mes gjilpërë....

Melodia e tingujve të heshtur

Melodia e tingujve të heshtur

Tingëllon brenda meje

E fluturon aq larg si një ëndërr e fjetur

Gjak i vrullshëm poezie ndër deje...

Koha një kalë dori që vrapon mbi sfidë

Minutat kthen në orë e vite

U ndala mbi një meteor një çikê

Dhe ti diku mes yjesh më prite...

Heshtja e malluar rri e qan mbi portë

Dhe gurët e latuar të shpirtit qajnë

Si u ndryshua kështu kjo jallane botë

Duar e shpirtëra të rreshkur mallin përbrenda mbajnë...

Malli i rëndë rrugët e botês ka marrë

Ashtu përtej detit e sheh kundruall

Dhe Qerpikët pêrlotur peshën mbajnë

Dashuria në liqenin e ëndrrës

Dhe vjeshta ra në liqenin e një ëndrre

Ashtu kolorite mikluese lozonjare

Si një trup i bukur i një femre

Qê rri ëmbël në të shpirtit dritare..

Ah mbi atë ujë paqyrues rrëfehet dashuria

Përtej pemët rrinë si një prift pa gojë

E në ajër gjethet luajnë me fëshfërima

E siluetat mbi ujë magjishëm lundrojnë...

Në liqenin e ëndrrês sot më deshe

Dashuria ime që kurrë nuk u pamë

Ndaj mbetën ëndërrime këto ditë vjeshte

Si gjethe të dêshpêuara mbi ujë ramë...

Por ndoshta një ditë acari e dimri të egër

Mblidhemi në një kasolle mali në një oxhak

Aty ku pemëve lozonjar kërcen një ketër

E drutë kërcasin nën flakë pak nga pak....

Pseudo -  poetëve

Të nderuar pseudo poetë

Mos e mërzisni vargun e ndjerë

Lereni atë në hall të qetë

E mos e vidhni nga të tjerë....

Vargu eshtë si një bebe

Që ngjizet zhvillohet e lind vetë

Është ftua i pjekur me aromë në sepete

Është zgalem që çan qiejt dhe retë...

Prandaj ju lutem mos e bëni sorrë

Që çirret e vidhet qiejve hileqare

Lereni të lulêzojë ashtu lulemollë

Margaritë e trëndafil në të shpirtit baçe....

Dert

I fola heshtjes me gjuhen e pyllit

Me përkthyese një lule vjollcë

Aty lëndinave dëgjohet zëri i bilbilit

Dhe Laureshës që me të qarë ja thotë.

Në pyll atje tej këndon dhe një qyqe

Nëpër degë pemësh që iso i mbajnë

Aftohet një vajzë qafën plot mexhite

Në një rrënjë bredhi pret atë djalë....

Një tufë lule vjollca e pak lule dele

Me rrenjet si dhëmbe kacavirur në shkëmb

Ngatërruar lule vjeshte e lule pranvere

Me një dert të patreguar që si plagë dhëmb....

 Sytë e tu

Nata e thellë pushtoi trupat tanë

Kur putheshim në epsh në qetësi

Qiejt u hapën e rrebeshet ranë

Një llohë e ftohtë rrufe dhe shi....

Ne të dy në zjarr përvëluar

Nën muzikën e pikave në strehë vallzuam

Vilarët vareshin nga strehêt si duar

E trupat u ngjeshën më fort pushtuam...

Trokisnin pikat lehtë mbi tortuar...

Zjarr moren rrobat tona qerpikë dhe flokë

Shikimi i syve të tu si qehlibar

I rrëzuan yjet nga qiejt përtokë...

E ashtu përqafuar deri në mëngjes

Në vullkanin tonë trupat u thanë

Aty kur çel një trëndafil nënë vesë

Karafila borzilok e manxuranë....

Shpresë

Shpresa është një fjalë pa zë

Është një rreze që retë i çan

Një lule që plot me vesë flë

Dhe aromë petalesh mban...

Shpresa është një kafe e freskët

Kur avujt e saj shpirtin ta pêrshkojnë

Ajo është një sorkadhe që rritet me bjeshkët

Aty ku ujvarat e dëborës mbi shkëmb kullojnë....

Shpresa është dashuri në çdo zemër

Ajo është drita mbi të semurit shtrat

Lufta në të jetës emër

Eshtë dritë mbi errësirë në çdo sahat...

Gëzoj sepse shpresoj se një ditë

Edhe qiejt me malet të bashkohen

Zemrat që aq shumë kanë pritë

Në stacionet hyjnore të takohen.....

Nostalgji

I dola fshatit përkundruall

E në faqe më rrodhën lotë

Këtë vjeshtë aq të praruar

U ula e putha me mall atë tokë...

Luajta pak me fantazinë

Ah...ajo vjeshtë mbushur fruta

Desha të kthehem prap në fëmijë

Këtë mëngjes vjeshte u luta...

Aty këtu ca lule nënë vesë

Me sytë e mi përlotur flirtojnë

Këtë të mallëngjyer të vonë vjeshtë

Lokomotiva e vjetër

Lokomotiva e vjetër gulçon

E shinat aty ketu shpërndarë

Një shi i vrazhdë qiejsh fillon

E rrjedh ngadalë nëpër kapilarë...

Ah rrjedh ngadalë ritmi i kohës

Mbetur diku dikur në një stacion

Vrarë nga shuplakat e llohës

Një fole a një shpirt kërkon...

Treni i mbrëmjes arrin ngadalë

E një valixhe druri e rreshkur e mpakur

Dy duar,të lodhura fort e mbajnë

Faqe të rreshkura nga lotet plakur....

E prit e prit kush mund të mbrrijë

Veç hija e mallit që le dikur

Dora e mpakur lotin të fshijë

Mbi faqen e ftohtë por si një gur.....

KROI I FSHATIT

Tek kroi i fshatit tim u ndala

Dhe i piva pikë -pikë gllenjkat e mallit

Me zërin e heshtjes qava

Me sytë përlotur nga pllaja e malit...

Ne qemerin e gurtë kujtimet shkruar

Gdhendur nga çekiçi i kohës

Dhe ne ishim larg mërguar

Malluar sokakët e gurët e portës...

Vij aty dhe etjen e shuaj

Me shpirtin qe kurrë nuk harron

Atë ujë të ftohtë si kujtim ruaj

Nga mali mbi fshat kur gurgullon...

UJVARA  E  SHPIRTIT

Një hënëz e ftova në vallëzim

cullufet binin mbi ballë shpupurisur

Eklipsoi në errësirë shpirtin tim

E sythi i larë në dritë çeli harlisur...

Ato cullufe rënë mbi faqe

Ujvara që rrëmbejnë shpirtin tim

Aty rrëzë pemësh ku çelin manushaqe

E ku rrezja dritës zbret me nxitim...

U ngjesha pas hënës e mora aromë

Sikur mëngjeseve të praruar del mbi mal

Do pres darkën prapë të më shohë

Dhe unë çapin tek porta e saj ta ndal...

Melodia e bulkthave na fton këtë natë

Përsëri në një tango pambarim

A diku në një bregdet një serenatë

Përqafuar me mall deri në agim....

MENDIMET

Mendimet lindin si një fëmijë

Shkrepëtima nga qiej e galaksi

Qirinj që mbi altarë rrinë

Brenda shpirtit në përjetësi...

Ato djegin si rrufetë

Kur shkarkojnë mbi të malit shpat

Aq e fortë sa botën ta djegë

Ti mbyllin shpirtit çdo monopat...

Ato edhe shumë herë trazuar vijnë

Por si ky det mbrapa meje

Leri të shkretat të shijojnë lirinë

Bashkë me gjakun që rrjedh ndër deje...

VARGU…….

Me çajin e mëngjesit

Nis e ndaj vargun poezinë..

Dhe kënga e bukur e këndezit

Ma shton këshërinë...

Në çdo gllënjkë e një varg

Çdo frymëmarrje e një frazë

Poezia është si një prag

Qe të hapet ngadalë...

Rrjedh shpirti pjalm nga lule

Që rriten egër në mal

Në ato kodra e ato pezule

Fluturimin e embël ndal...

Se vargu është një zgalem

Që zgjuhet herët në mëngjes

Është i shpirtit melhem

Ah kudo që jam mezi e pres...

 JETA

Çdo gjë në jetë e ka një çmim

Në realitet por dhe në ëndêrr

Deri kur shpirti shkon në amëshim...

Shkon në parajsë..a ferr..mundet dhe ëngjëll...

Çdo gjë përherë një çmim do tê ketê

Jo me flori as me të holla

Një filiz peme që del në jetë

Do thuash lum unë që e mbolla...

Jeta na jep atë që kërkojmë

Na jep dhe dhimbje vuajtje dhe lotë

Nganjëherë nuk e meritojmë

Mos lufto me fatin se është e kotë...

Por atë që ne duhet ti japim jetës

Përtej fatit e shpirtit hyjnor

Duhet ti puthim syrin së vërtetës

Sepse ajo ndêr qiej vërtitet meteor...

Uroj që gjithë shpirtërat e pastër

Që në jetë dashuruan e dhanë

Bukë të ëmbël e zjarr në vatër

Por nga dora e <miqve>..pas shpine u vranë...

Prandaj dua të shoh një ëndêrr të bukur

Me livadhe e njerëz pa interes

Të kthehem në një kolorite flutur

Dhe mbi petale lulesh te mbes....

I POQA VARGJET…….

I poqa vargjet në furrën e kohës

Me ca dru të pyllit të shpirtit tim

Vargjet i gjeta mes tymit dhe llohës

Dhe mes diejsh te ngrohtë gjeta shërim...

Mes rreshtash pashë miq dhe shokë

Gëzime dhe dhimbje pa mbarim

I mbolla vargjet ne të shpirtit tokë

Në horizontet e flakta të Atdheut tim....

Më rrodhën vargjet vetë si buronjë

Nga gërxhet e shkrepat e labërisë

Ku dhe zile bagëtie labçe këndojnë

Atje ku piva për herë të parë sisë...

MALL….

Labëri malluar djemtë

Ca këtu ca në kurbete

Përshëndeti këtë vjeshtë

Me ftonj të verdhë në sepete...

Aty ku buron Shushica

Seç pimë ca gllënjka malli

Përballë Bogonicë e Çika

Gërxhe e brinja stërralli...

Ai ujë i ftohtë prej mali

Që buron me Gurgullimë

Një shēndet ç'e ngrë Bujari

Për vëllezër e miqësinë...

Prap do vijnë kurbetllinjtë

Nga Kanadaja e Amerika

Ishalla ka ujë në Shushicë

Ti pimë prapë dollitë të gjitha....

FLAS ME RETE….

Sot kam dëshirë të flas me retë

Ato hyjnoret mbi mal rënë

Dhe mbi pllajën me bar të blertë

Ato kreshta malesh larë në hënë...

Ah sa ëmbël të mendosh këtë darkë

Të biesh bashkë me diejt në gjumë

E nëse nata e kapton malin prapë

Në mëngjes me diell do zgjuhem unë...

Po thith këtë ajër të pastër Labërie

E një kënge ja marr vetëm në mal

Lundroj në anije kozmike fantazie

Ah si ta djeg brenda meje këtë mall...

Gërxhet më rrinë mbi kokë Shqiponjë

Hapur krahët dashuruar nder qiej

Që zbret ngadale mbi ujet ne Buronje

Të shuajë etjen e te fluturoje mbi diej...