Sot më, 25 korrik 2026 isha i ftuar për  të  marrë pjesë  në  festën "Dita e Këngës Pilurjote", në Pilurin magjepës të bukur e piktotesk, ku përjetova një  kënaqësi të veçantë, jo vetëm nga mikpritja pilurjote, por edhe nga organizimi dhe programi i pasur për realizimin e asaj feste aq të bukur. Në emër te Fterrës e komunitetit fterjot, Kuvendit të fterjoteve në Tiranë, shoqatës “Fterra” dhe botuesve të gazetes “Fterra jonë”, përshëndeta organizatorët e festës  z.Kristo e Aleksandër Çipa dhe të pranishmit në atë event të bukur e mbreslënës. Pas realizimit të pjesës së parë te drejtuar me kopetencë  dhe oratorinë e bukur të tij, nga moderatori i talentuar, Kryetari i Unionit të Gazetarëve të Shqiperisë, pilurjoti i nderuar z.Aleksandër Çipa, festa vazhdoi me drekën e pasur tradicionale nën hijen e rrapit të bukur në qendër të fshatit, ku buçiti dhe buroi kënga polifonike pilurjote me tekstet e bukura e të pa arrira të penë-artit e mendje-lartit, të pavdekshmit Lefter Çipa.  E veçanta e asaj feste ishte pjesmarrja e këngetarëve të shquar të grupit polifonik "Bejka e Bardhe", sikurse ishin marrëset brilante të këngës, motrat Katina e Ermioni Mërkuri, Polo Çipa, Milto Gjiçali, Kristo Çipa e shumë të tjerë.

Midis te tjerash ju shpreha dhe ju thashë se; Këtu në Pilur nuk këndojnë vetëm këngetarët e shquar të grupit polifonik në vite, por këndojnë  të gjithë pilurjotët, burra e gra dhe të rinjtë, sepse pilurjotët këngën e kanë në gen dhe brënda shpirtit të tyre. Në Pilur këndojnë jo vetëm njerzit, por këndojnë edhe gurët. Përfundimisht kaluam dhe përjetuam një ditë shumë të bukur e të veçantë. Faleminderit shumë të dashur e të nderuar Kriso e Sandri për ftesën, faleminderit shumë  të  gjithë pjesmarrësve për mikpritjen e tyre.. Ja edhe dhurata ime e thjeshtë me vargje shkrojur e dërguar organizatorëve të atij eventi të bukur, z.Kristo e Aleksandër Çipa tre ditë përpara festës, ku fatmirësisht isha i ftuar dhe i pranishëm.

O Pilur o fshat i lashtë, me një histori të madhe,

Pse më dukesh kaq i dashur, lule mali midis malesh.

Buzë malit e sipër detit, të ngritën banorët e parë,

Ata stërgjyshët e vjetër, aqë puntorë e aq bujarë.

Fis e farë nga lashtësia, pasardhës të Kaonisë,

Mbi këto brigje e maja, mbi ktë  fron të Perëndisë

Mijëra vite kanë rrjedhur deri në ditët e sotme,

Shumë breza kane lind e vdekur, që ky fshat të  mbijetonte.

Në luftra ka rrjedhur gjaku

Për ti mbrojtur këto troje

Me gjak u vadit zambaku

Që si fshat të lulëzoje.

Fshati juaj me tradita, patriote e atdhetare,

Me vajza e djem petrita, luftëtare dhe këngëtar.

Si në luftra dhe në  paqe, kënga juaj ka buruar,

Shumë  grupe polifonike

qindra këngë  kanë  kënduar.

Si bylbylat në Vanovë

Që  këndojnë  ditë e natë

Barinjtë nga gjumi i zgjojnë

Me meloditë  e zërin brilant.

O sa bukur që këndojnë, lum kush i ka dëgjuar,

Këngët e tyre s'mbarojnë,

Burojnë si ujët në  krua.

Po ato fjalë e ato vargje,

Vallë  kush i paska shkruar,

Ajo mëndje e ajo dorë

Qofshin përjetë të  bekuar.

Ti moj Nëna pilurjote, që ke lindur aq poetë,

Do kujtohesh jete e mote, si  këtu dhe në  atë  jetë.

Midis kaq shumë poetëve,

Bashkë me ta dhe këngëtarët,

Do jetojë në jetë  të jetëve,

Lefter Çipa mëndje lartë.

Ajo mëndja e pena jote,

Ai frymëzim i rrallë, nuk kanë patur kurrë shoqe,

Ndaj jetojnë e janë  gjallë.

Sa shumë vargje e sa  këngë,

U derdhën nga shpirti jot,

Peshojnë si mal i rëndë, o bylbyli pilurjot.

Pilurjotë e pilurjote dhe ju gjithë sa jeni mbledhur,

Kthejeni kokën nga lisat, se po vjen Ylberi i derdhur.

Eshtë shpirti i Lefterit, veshur me kostum të bardhë,

Veshur me ngjya ylberi, e po kendon Bejken e Bardhe.

Eja Lefter penë - arti,

Eja nën  hijen e rrapit,

Siç vije kur ishe gjallë, se këtu e lije vrapin.

Pa shiko sa festë  të madhe, po feston Piluri jot,

Për ty erdhem kësaj radhe,

Dhe për këngë po dhe ca lotë...

Shiko sa shumë miq e shokë,

Janë ngjitur sot në  Pilur

Sa nuk numrohen dotë,

Ktheje kokën pak nga skena,

Sa shumë  grupe e këngetarë,

Për këta të shkrojti pena,

Ndaj dhe sot për ty kanë  ardhë.

Me atë shkopin në  dorë,

Ngjitu pak avash-avash,

Nje për një ti perqafosh,

Që ta çmallësh atë mall.

Po na thuaj dhe dy fjalë,

Si të duket festa sot,

Apo do këndosh dy radhë,

Që të bësh iso me shokë.

Atje tek varri do kthehesh,

Po fli i qetë,  pa merak,

Se veprën tënde krijuese,

E ke mbjellë e lënë pas.

Ke lënë  Kriston vëlla  xhanin,

Që si ndalet pena kurrë,

Shkruan poezi e vargje, 

Mjeshtër  në  këngët që thur.

Edhe djali jot i mençur,

Aleksandri fjalë - flori,

Po e vazhdon rrugën tënde,

Me penë e me poezi.

Po edhe me tej akoma,

Nipi jot talent i rrallë,

Akri, shkruan libra e romane,

Poezinë kurrë se ka ndalë

Ja kështu Lefter i dashur,

Dardha bie nën  dardhë,

Trungu jot vazhdon i qasur,

Kështu ngeltë vite me radhë.

Fisi e familja jote,

Janë vrtetë një Dinasti,

Kështu qofshi jetë e mote, bekim në përjetësi.