Tek shikoj këtë portret, xhami kompjuterit më tundon e më merr sytë. Në vesh më kumbojnë ca fjalë të holla, përshpërima të flakëve të dimrit ndezur oxhaqeve në shtëpitë e murrme. Më vijnë në mëndje ca fjalë të rralla të pleqve. Trokita mbi tastjerë dhe porta e mendimit u hap ngadalë. E pashë këtë portret në sy dhe s’di pse u drodha i tëri. Kesaj nate...